close
تبلیغات در اینترنت
خرید دامنه
کلیاتی در مورد کاکتوس ها ( سری سوم )
کاکتوسکده
محک
نظرسنجي
صفحات ديگر
تبادل بنر
کلیاتی در مورد کاکتوس ها ( سری سوم )
دسته بندي : مقاله کاکتوس,
  • بازديد : (158)

 

موفقیت در پرورش کاکتوس‌ها شاید تا حدود زیادی وابسته به ترکیب مناسب و نیز آبیاری باشد. گرچه بخش هوایی کاکتوس‌ها، یعنی ساقه‌ها، گوشتی و گاهی به مقدار زیاد طویل هستند، ولی ریشه‌های زیرزمینی خیلی کم بوده و از نظر طولی کوتاه هستند. در نتیجه، توانایی آنها در جذب رطوبت محدود است.

 

گلدان‌های سفالی، اغلب بر گلدان‌های لعاب‌دار، فلزی یا پلاستیکی ترجیح داده می‌شود. چون این گلدان‌ها، منافذی برای تبادل هوا دارند. گلدان‌ها، باید پاک و گندزدایی شده و قبل از کاشت خشک شوند. گلدان با اندازه صحیح باید استفاده شود. چون خیلی بزرگ، رطوبت زیادی در خود نگه‌داشته که برای کاکتوس مضر است. در گلدان‌های کوچک، ریشه آنها به هم پیچ خورده و رشد آنها متوقف می‌شود.

 

کاکتوسها در محل طبیعی، با شرایط بسیار خشک سازگار شده‌اند. در پرورش این گیاهان، آبیاری صحیح مهمترین فاکتور در موفقیت است. آبیاری زیاد خطرناک‌تر از آبیاری کم است. چون آبیاری زیاد، ممکن است باعث مرگ گیاه شود. در حالیکه کم آبی، فقط مانع رشد مطلوب می‌شود.

 

تناوب آبیاری و مقدار آب مورد نیاز به زمان سال، نوع ترکیب خاک، محل کاشت و نهایتا نوع کاکتوس بستگی دارد. آب مصرفی از نظر باید pH باید خنثی یا نزدیک به آن باشد. یک گیاه در یک گلدان کوچک، در مقایسه با گیاهی که در زمین کاشته شده، به مراحل آبیاری بیشتری نیاز دارد.

 

روش تکثیر

۱. قلمه زدن: ازدیاد بیشتر گونه‌های کاکتوس با روش قلمه زدن در  بهار و تابستان انجام می‌شود. قلمه‌ها را معمولا از سرساقه یا بخشی از ساقه انتخاب می‌نمایند. قلمه انواع کاکتوس‌های راکتی شکل (اپونتیا) بدین گونه است که از یک اندام کامل و یا بخشی از یک اندام برای کشت استفاده می‌شود.

 

برای گرفتن قلمه از ساقه، ساقه‌های گوشتی را به اندازه های کوچکتر تقسیم، آنگاه سرشاخه‌ها را با نشانه‌ای مشخص کرده (برای جلوگیری از وارونه کاشتن) و به مدت یک هفته آنها را در محیط سایه قرار می‌دهیم تا خشک شوند. سپس ته قلمه را در خاک فرو می‌نمایند تا پس از ریشه‌دار شدن قلمه‌ها، گیاه تازه‌ای پدید آید.

 

۲. پاجوش: کاشت پاجوش که خود گیاهانی کوچک در کنار شاخه اصلی هستند از دیگر روش‌های تکثیر می‌باشد. با جدا کردنکاکتوس‌های کوچکی که در بخش‌های زیرین گیاهان بزرگر پدید می‌آیند، با کاشت آنها در مخلوط خاک ماسه‌ای مرطوب در سایه به خوبی ریشه‌دار خواهند گردید و هر یک از گیاهان کوچک تبدیل به یک کاکتوس بزرگ خواهند گردید.

 

۳. پیوند زدن:تنها شمار کوچکی از گونه‌های کاکتوس به سبب نداشتن طبقه زاینده اصلی و یا لایه رشد، قابل پیوند زدن نیستند.مناسب‌ترین زمان پیوند از اواخر فصل بهار تا پایان فصل تابستان یعنی هنگام فعالیت رشد گیاه می‌باشد. در این زمان گیاهان قوی تر و دارای شیره کافی برای انجام پیوند و اتصال در همه قسمت‌ها آمادگی دارند و پس از عمل، پیوند نیز در ظرف چند ماه بسته به نوع گونه رشد را آغاز و به گل خواهند نشست. کاکتوس‌ها را می‌توان در هر سنی روی هم پیوند ولی بهتر است که برای پیوندک از کاکتوس‌های جوان که یک تا دوساله باشند و حتی از کاکتوس‌های دانه‌زاد جوان، برای این کار بهره گرفت. گزینش پایه قوی خیلی بسیار مهم می‌باشد. سه روش پیوند در کاکتوس کاربرد دارد: سطحی، شکافی و مورب.

پیوند سطحی

در این نوع پیوند، دو سطح پایه و پیوندک باید کاملا صاف و مسطح باشد. با چاقوی تیز و باریکی برش افقی روی پایه ایجاد کرده، دو سطح پایه و پیوند را روی هم قرار داده و با نوار پلاستیکی، نخ و یا با استفاده از وزنه‌های فلزی آنها را روی هم استوار می‌نمایند.

 

پیوند شکافی

در این نوع، در وسط پایه شکافی به شکل V ایجاد کرده و پیوند را نیز به شکل مکمل شکاف، برش داده و داخل شکاف جای می‌دهیم. برای اتصال آنها، از نخ یا خلال دندان استفاده می‌کنیم.

 

پیوند مورب

این نوع پیوند، بیشتر برای پایه‌های بلند و باریک توصیه می‌شود. در این روش، پایه و پیوندک را به گونه اریب برش داده و دو قطعه را به وسیله نخ محکم می‌کنند. چند روز پس از انجام پیوند، گیاه را در سایه گذارده و باید دقت نمود که نخ یا نوار پلاستیکی خیلی خوب بسته شده باشد. پس از یک هفته، نیز چنانچه از خار یا چوب خلال استفاده شده، باید برای جلوگیری از بروز آلودگی و بیماری‌ها، آنها را از پایه و پیوندک بیرون آورد.

 

روش دیگری در پیوند کاکتوس به‌کار می‌رود که پیوند خواب نام دارد. در این روش، پایه بدون ریشه بوده و به صورت قطعه‌ای از کاکتوس‌ها می‌باشد. پیوندک را به یکی از روش‌های ذکر شده، بر روی پایه بدون ریشه قرار داده و سپس، هر دو قسمت را بصورت پیوند شده در گلدان قرار می‌دهند تا قسمت پایه ریشه‌دار شود و نیز پیوند جوش بخورد. کشورهای صادر کننده کاکتوس پیوندی «ژیموکالیسیوم» بیشتر از این روی استفاده می‌کنند.

 

آنچه مسلم است سرئوس‌ها یا کاکتوس‌های مخروطی، پایه‌های بسیار خوبی برای بیشتر مامیلاریاها یا اوپنسیه‌ها می‌باشند. بهترین پایه سرئوس، بهترین پیوندک مامیلاریا می‌باشد.

 

اهمیت ویژه پیوندزدن در کاکتوس‌ها

  1. برخی از کاکتوس‌ها دیرگل یا دیر بذر بوده و هیچ‌گاه در شرایط کاشت، گل و بذر هم تولید نمی‌کنند. از
    همین‌رو برای تکثیر آنها افزون بر قلمه‌زدن، کاشت پاجوش و ... پیوند زدن یکی از را‌ه‌های مناسب ازدیاد به شمار می‌رود.
  2. معمولا در کاکتوس‌های دانه‌زاد زمان زیادی به طولا می‌کشد تا گیاه بزرگ شده و تولید گل نماید. تجربه نشان داده که کار پیوند‌زدن، گیاه را زودرس نموده و زمان گلدهی را به جلو می‌اندازد.
  3. پیوند انواع کاکتوس‌ها در روی گونه‌های مختلف به سادگی انجام می‌گیرد و سرعت جوش خوردن نیز به سبب وجود بافت‌های هادی کاکتوس‌ها می‌باشد. بافت‌های هادی یاد شده، بخش بزرگی از سطح میانی استوانه مرکزی را اشغال نموده و در نتیجه تماس آنها با بافت‌های هادی پیوندک به آسانی انجام گرفته و درصد جوش خوردن پایه و پیوندک هم افزایش می‌یابد.
  4. از دیدگاه تماشای ظاهری نیز دو گیاه مختلف‌الشکل که بر روی هم پیوند زده می‌شوند، بسیار زیبا و دیدنی خواهد بود.
  5. با انجام پیوند، ویژگی‌های خالص ارثی پیوندک بر خلاف حالت بذری دگرگونی نیافته و به گفته دیگر گونه‌های کمیاب زیبا دوست داشتنی، همگی ویژگی‌های خود را حفظ می‌نمایند.
  6. پاره‌ای از کاکتوس‌ها به خودی خود شاخه یا ساقه زیادی تولید نمی‌کنند ولی بریدن جوانه انتهایی سر آنها برای تهیه پایه سبب می‌شود که در بن گیاه شاخه‌ها و ساقه‌های بسیاری به وجود آید که بعدها برای گرفتن قلمه کاربرد خواهند داشت.
  7. گاهی در برخی از کاکتوس‌ها به دلایل گوناگون، ریشه دوام زیادی نکرده، آسیب دیده و از بین می‌رود. از این رو، احتمال از بین رفتن خود گیاه نیز بالا می‌رود، در این زمینه هم، می‌توان کاکتوس بدون ریشه را روی پایه قوی و محکم دیگر پیوند زد و دوباره گیاه را زنده، جوان و شاداب نمود. در زمینه پیوند کاکتوس‌های گرد بر روی کاکتوس‌های ستونی، یک قیم چوبی راست در کنار پایه در خاک گلدان فرو می‌نمایند. آنگاه یک تخته تیغه‌ای کوچک را هم به گونه عمودی روی سر قیم و پیوندک قرار داده سپس دو عدد سنگ یا وزنه کوچکی را روی تیغه افقی می‌گذارند و سپس با فشار اندکی، چسبندگی پایه و پیوندک کامل می‌شود.

 

یادآوری

در پیوند زدن کاکتوس‌ها، هرگز از چسب باغبانی استفاده نشود زیرا این کار از یک سو مانع تغییر رطوبت اضافی پایه و پیوندک شده و از سوی دیگر محیط و جایگاه مناسبی برای گسترش و رشد قارچ‌ها  باکتری‌های زیان‌آور فراهم می‌آورد.

 

یکی دیگر از روش‌های پیوند کاکتوس‌های گرد و شیاردار روی کاکتوس‌های ستونی، به کارگیری نخ‌های نازک می‌باشد که با نوارهای باریکی از شیارهای پیوندک و پیرامون گلدان رد می‌شود و از هر گونه لغزش پیوندک روی پایه جلوگیری می‌شود باید دقت داشت که فشار زیادی از اطراف نخ یا نوار روی جوانه انتهایی به پیوند وارد نشود.

 

درباره پیوند کاکتوس‌های برگ‌نما مانند اپی‌فیلوم یا کاکتوس‌های کریسمس برروی کاکتوس‌های ستونی نیز با پدید آوردن برش و شکاف در سطح پایه و آنگاه جای دادن برش پیوندک به درون آن و اتصال لازم لبه‌های شکاف، پایه می‌تواند پیوندک را به خوبی نگهداری نماید.



مطالب مرتبط
بخش نظرات اين مطلب
شما مي توانيد سوالات خود را از همين بخش مطرح کنيد
شما نيز نظري براي اين مطلب ارسال نماييد:
نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتیرفرش کد امنیتی